„The New York Times” umieścił jej książkę „Do latarni morskiej” na 15. miejscu na liście 100 najlepszych powieści anglojęzycznych XX wieku. Na podobnej liście stworzonej przez „La Monde” znalazł się Własny pokój. Tym razem wertujemy dzieła i listy Virginii Woolf.

Nazywana jedną z czołowych przedstawicielek literatury modernistycznej, sama niezbyt pochlebnie wyrażała się o twórcach tego nurtu. Pisarka, feministka, lesbijka. Virginia Woolf przyszła na świat w rodzinie ze szczytnymi tradycjami. Jej ojciec, sir Leslie Stephen, był znanym redaktorem, krytykiem i biografem znającym czołowe postaci literackie ery wiktoriańskiej. Matka, Julia Prinsep Duckworth, z domu Jackson, potomkinią damy dworu Marii Antoniny. Kobiety z jej rodziny słynęły z urody, często pozowały do obrazów artystom prerafaelickim. Virginia Woolf była więc stworzona do bycia osobą nieprzeciętną. Talent udowodniła, debiutując artykułem na temat domu rodziny Brontë w Times Literary Supplement. Później przyszedł czas na powieści i opowiadania, takie jak „Noc i dzień”, „Pokój Jakuba”, „Pani Dalloway”, „Do latarni morskiej”, „Orlando: biografia”, „Fale”, „Dama w lustrze”. Woolf uważana jest za jedną z najważniejszych postaci literatury XX wieku. Należała do koła intelektualnego Bloomsbury Group, wyszła za mąż za jednego z jego członków  Leonarda Woolfa.  Twórczość Brytyjki i jej problemy psychiczne związane z chorobą afektywną dwubiegunową stały się podstawą filmu Godziny z Meryl Streep, Julianne Moore i Nicole Kidman w rolach głównych. My cytujemy samą Woolf.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fot. kolaże Małgorzata Stolińska dla enter the ROOM na bazie zdjęć z unsplash.com i wikipedia.org

Instagram enter The Room

Sorry something went wrong. Here is the possible list of errors:

  • Error loading user data